تبلیغات
مـعبــــر تــاریــــخ - مطالب ابر پهلوی
 
مـعبــــر تــاریــــخ
                                                        
درباره وبلاگ

این وبلاگ یکی از مجموعه وبلاگ های
"جبهه جهادگران مجازی" می باشد که به بازخوانی تاریخ انقلاب اسلامی می پردازد.
"جبهه جهادگران مجازی" دست دوستانی را که در این امر یاری گر ِ ما خواهند بود
به گرمی می فشارد.
مدیر وبلاگ : جبهه جهادگران مجازی
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
کشتار بی رحمانه ی مردم در میدان ژاله
17 شهریور  1357




17 شهریور مکرر عاشورا و میدان شهدا مکرر کربلا و شهدای 17شهریور مکرر شهدای کربلا و مخالفان ملت‌ها مکرر یزید و وابستگان او هستند امام خمینی (ره) با گسترش دامنه انقلاب و تظاهرات مردمی در شهرهای مختلف دولت جمشید آموزگار مجبور به استعفا شد و محمدرضا شاه، جعفر شریف امامی را که از سران فراماسونری و 15 سال رییس مجلس سنا بود به قصد کنترل اوضاع ، مأمور تشکیل کابینه جدید کرد.

رژیم شاه با این تغییر و تحول و اعلام سیاست آشتی ملی و احترام به روحانیت، سعی داشت اوضاع را کنتر ل کرده و از خشم و نفرت عمومی بکاهد؛ اما، هوشیاری حضرت امام خمینی (ره)‌ باعث شد که ایشان طی پیامی خطاب به ملت ایران نقشه رژیم را رسوا و مردم انقلابی را بیش از پیش آگاه و خروشان نمایند. به این ترتیب در 13 شهریور 1357 که مصادف با روز عید فطر بود راهپیمایی تاریخی و عظیمی برپا شد.

این تظاهرات در روز 16 شهریور ماه بار دیگر تکرار شد و در بین مردم اعلام شد که صبح روز بعد، یعنی 17 شهریور ماه در میدان و خیابان ژاله (شهدا) تجمع صورت خواهد گرفت. در اولین ساعات جمعه 17 شهریور ماه، رژیم شاه توسط ارتشبد غلامعلی اویسی فرماندار نظامی تهران اعلام حکومت نظامی کرد؛ اما مردم در میدان ژاله (شهدای کنونی)‌ تجمع کردند و ناگهان با دیدن تانک‌ها و زره‌پوش‌های نظامی و مأموران مسلسل به دست حکومت نظامی غافلگیر شدند. مأموران مسلح پس از چند بار اخطار از زمین و هوا جمعیت را ناجوانمردانه هدف رگبار قرار دادند و مردم بی‌گناه را به خاک و خون کشیدند.

عده زیادی از مردم در این روز توسط دژخیمان رژیم به شهادت رسیدند، اما این حادثه نقطه عطفی جهت افزایش خشم و اعتراض عمومی مردم و رسوایی بیش از پیش رژیم گردید و در تاریخ ننگین ستم‌شاهی به عنوان جمعه سیاه و جمعه خونین برای همیشه باقی ماند.








نوع مطلب :
برچسب ها : 17 شهریور، نظام، پهلوی، شاهنشاهی، انقلاب،




تغییر مبدأ تاریخ ایران از هجری شمسی به شاهنشاهی
و الغای آن!
5 شهریور 1357



از جمله اقدامات رژیم پهلوی در نیمه دهه 1350 ش که در راستای توجه به بنیادهای باستانگرایی و به هدف دور شدن هرچه بیشتر از فرهنگ و تمدن اسلامی صورت عملی به خود میگرفت، تغییر مبدأ تاریخ ایران از هجری شمسی (از مبدأ هجرت پیامبر عظیم الشأن اسلام حضرت محمد [ص]) به تاریخ مجعول و غیر قابل اعتنای شاهنشاهی بود.

این اقدام که در اوج قدرت استبدادی محمدرضا شاه و سرمستی کاذب او در شرایط افزایش چشمگیر (ولی سخت زودگذر) عایدات نفتی تحقق یافت از سوی آگاهان به امور در داخل و خارج از کشور با تمسخر و انتقاد فراوانی رو به رو شد. این طرح که کارشناسان به اصطلاح فرهنگی و تاریخی وابسته به حکومت مدتها پیرامون آن به مطالعه و بررسی پرداخته بودند، به صورت یک لایحه قانونی به مجلسین سنا و شورای ملی (دوره 24) ارائه شد و در روز 24 اسفند 1354 که مقارن با سالگرد تولد رضا شاه بود در میان سخنرانی و ابراز احساسات چاپلوسانه و بس تملق آمیز نمایندگان مجلسین و نمایندگان دولت وقت به تصویب رسید.

و در حالی که رژیم پهلوی خود را آماده برگزاری جشن پنجاهمین سالگرد شاهنشاهی دودمان پهلوی آماده میکرد، سال 1355 با مبدأ تاریخ شاهنشاهی 2535 آغاز شد و این تاریخ مجعول چنان تنظیم شده بود که گویی سلطنت رضا شاه دقیقاً در سال 2500 شاهنشاهی پایان یافته و آخرین شاه پهلوی (محمدرضا شاه) حکومتش را از همان تاریخ شروع کرده است.

 آنچه بود در جلسه روز 24 اسفند 1354 که این طرح صورت قانونی به خود گرفت نمایندگان زیر (از دو مجلس) به ایراد سخنرانیهای بس متملقانه و آزاردهنده از نقش رضا خان و فرزندش در توسعه و تعالی کشور و به اوج رسانیدن نظام شاهنشاهی در ایران پرداختند:

جواد سعید (نایب رئیس مجلس شورای ملی)، عیسی صدیق (سناتور)، هولاکو رامبد (نماینده مجلس شورای ملی)، عماد تربتی (سناتور)، مصطفی الموتی (نماینده مجلس شورای ملی)، شوکت ملک جهانبانی (سناتور)، مهین دخت صنیع (نماینده مجلس شورای ملی)، امیرعباس هویدا (نخست وزیر و دبیرکل حزب رستاخیز)، محمدعلی علامه وحیدی (سناتور)، و داریوش همایون.


اما چنانکه آگاهان به امور پیش بینی میکردند و تحولات آتی هم نشان داد دوران غرور توأم با خشونت و حماقت رژیم پهلوی دیری نپایید و به رغم تمام تلاشهای گسترده و سرمایه گذاریهای گزاف تاریخ مجعول شاهنشاهی در عرصه کشور در میان مردم ایران زمین جایی بیدا نکرد و بلکه خود به عاملی دیگر در ایجاد شکاف و فاصله گستردهتر میان حکومت و مردم کشور مبدل شد و هنگامی که تحرکات انقلابی مردم ایران سخت ارکان حکومت را متزلزل ساخته بود جعفر شریف امامی که در 5 شهریور 1357 در مقام نخست وزیر جایگزین جمشید آموزگار شده بود به هدف فرونشاندن و کاستن از دامنه مخالفتهای انقلابی، در همان نخستین روز صدارت، تاریخ مجعول شاهنشاهی را ملغی اعلام نموده بار دیگر تاریخ هجری شمسی را مبدأ تاریخ و تقویم ایران قرار داد.







نوع مطلب :
برچسب ها : تاریخ، مبدا، شاهنشاهی، پهلوی، انقلاب، معبر تاریخ، جبهه جهادگران مجازی،





 استعفای جمشید آموزگار از نخست وزیری در پی افزایش اعتراضات مردمی!
4 شهریور 1357

http://www.ir-psri.com/pic/Photos/Photo153_1.jpg

با آشكار شدن ناتوانی دولت در درك و انجام خواسته‌های واقعی اقشار مختلف مردم‌، دولت آموزگار از نیمه‌ی دوم 1356 با اقدامات گسترده‌ی مخالفان در داخل و خارج مواجه شد.


آموزگار در شرایطی به نخست وزیری رسید كه جامعه‌ی ایران در آستانه‌ی انقلاب اسلامی قرار داشت‌. با آشكار شدن ناتوانی دولت در درك و انجام خواسته‌های واقعی اقشار مختلف مردم‌، دولت آموزگار از نیمه‌ی دوم 1356 با اقدامات گسترده‌ی مخالفان در داخل و خارج مواجه شد.

اجتماعات مذهبی و دانشگاهی به‌طور روزافزون دامنه‌ی اعتراضات خود را گسترده‌تر كردند، به‌طوری‌كه تا پایان سال حوادثی كه محرك مردم برای شركت فعال در اعتراض به دولت بود جنبه‌ی عمومی و مردمی یافت و به موازات آن دولت عملاً نشان ‌داد كه چندان پایبند به شعارها و برنامه‌های سیاسی خود نیست‌.

حوادثی كه در دوران نخست‏ وزیری جمشید آموزگار روی داد و به انقلاب سرعت بیشتری بخشید عبارتند از:

برگزاری یازدهمین جشن هنر شیراز و تقارن آن با ماه مبارك رمضان، فوت حاج‌آقامصطفی خمینی و برگزاری مراسم ترحیم و یادبود به این مناسبت از سوی مردم، چاپ مقاله‌ی ایران و استعمار سرخ و سیاه و تبعات آن، ایجاد حكومت نظامی در شهرهایی چون اصفهان و آتش‌‏سوزی سینما ركس آبادان از جمله‌ی آخرین حوادثی بود كه در دولت آموزگار روی داد.

این حوادث سرانجام منجر به استعفای آموزگار از نخست‏ وزیری در چهارم شهریور و همچنین استعفا از دبیر كلی حزب رستاخیز در مهرماه سال 1357 شد.

آموزگار پس از ترك ایران در سال 1357 ابتدا به ایالت فلوریدای آمریكا رفت‌، سپس در ایالت میامی نزد پدر زن یهودی خود مقیم شد و به همراه برادر خود (جهانگیر آموزگار) كه مدتی مسئولیت ریاست هیئت نمایندگی اقتصادی ایران در آمریكا را به عهده داشت‌، شركت ساختمانی تأسیس كرد.

در سال‌های نخستین اقامت آموزگار در آمریكا، وی با باشگاه «پان امپریال‌» همكاری داشت‌، ارتشبد اویسی و اردشیر زاهدی از گردانندگان دیگر این كلوپ بودند. هدف این باشگاه تلاش برای اتحاد ایرانیان مقیم آمریكا و اروپا و اجرای طرح مبارزه با جمهوری اسلامی ایران بود.

سرمایه‌ی این كلوپ از محل اجاره‌ی ساختمان بزرگ بنیاد پهلوی در نیویورك كه از طرف شاه در اختیار هوشنگ رام‌، مدیر عامل فراری بانك عمران گذاشته شده بود، تأمین می‌شد. جمشید آموزگار، هوشنگ انصاری‌، جهانگیر آموزگار و فریدون هویدا كه به یاران اربعه مشهور بودند مدیریت و پیگیری امور فرهنگی این مجموعه را در دست داشتند.

بیان نظرات و بازگویی حوادث سیاسی‌، اقتصادی گذشته‌ی كشور در مطبوعات فارسی‌زبان خارج از كشور به‌همراه محمد باهری‌، هوشنگ نهاوندی‌، داریوش همایون و عبدالمجید مجیدی از دیگر اقدامات آموزگار و هم‌مسلكانش علیه جمهوری اسلامی ایران در غرب بود.




نوع مطلب :
برچسب ها : نخست وزیر، پهلوی، آموزگار، انقلاب، معبر تاریخ، جبهه جهادگران مجازی،




استعفای دكتر علی امینی نخست وزیر طرح اصلاحات آمریكایی در ایران

27 تیر1341


علی امینی در سال 1340 با حمایت دولت امریكا و وعده دریافت وام به نخست وزیری انتخاب شد . برنامه دولت خود را در پانزده ماده اعلام كرد. مهمترین آنها كاهش هزینه زندگی و قیمتها، اصلاحات ارضی، توسعه صنایع كشاورزی، تأمین حداقل معیشت كارمندان و تقویت قوه قضائیه بود. از اولین اقدامات وی پس از نخست وزیری می توان به بازداشت عده ای از امرای ارتش، مبارزه با فساد، اجرای اصلاحات ارضی، مذاكره با فرهنگیان و انتصاب محمد درخشش، یكی از فرهنگیان به وزارت فرهنگ، آزادی فعالیت احزاب و علنی شدن فعالیت جبهه ملی، بركناری تیمور بختیار، رئیس سازمان امنیت اشاره نمود.


دولت امینی در انجام اقدامات مورد نظر خویش توفیق چندانی نداشت و پس از 14 ماه نخست وزیری از مقام خود استعفا داد.

از مهمترین عوامل شكست دولت امینی اعلام ورشكستگی ایران و اقدام بازرگانان خارجی به خارج نمودن سرمایه های خود از ایران، افزایش بحران اقتصادی در كشور، مقابله با تظاهرات دانشجویان و دانش آموزان، مخالفت امریكا با كمك 700 میلیون دلاری به ایران، بی نتیجه بودن مذاكرات با كشورهای اروپایی در جلب كمك مالی به ایران، مذاكرات شاه با كندی در بركناری وی از نخست وزیری و مخالفت شاه با كسر بودجه ارتش بوده است.

امینی پس از استعفا مدتها از صحنه سیاسی دور بود، تا اینكه در سال 1357 محمد رضا شاه جهت رهایی از بحران سیاسی و جلوگیری از انقلاب مردمی با او وارد مذاكره شد و او را برای نخست وزیری در نظر گفت، اما او نپذیرفت درجریان اوج گیری انقلاب اسلامی مرد م ایران درسال1356 یکی از مشاوران شاه بود .

امینی پس از انقلاب اسلامی ایران در فرانسه زندگی می کرد و یکی از رهبران مخالف جمهوری اسلامی ایران بود .   

و قبل از پیروزی انقلاب به اروپا رفت و در سال 1371 درگذشت. 

دكتر علی امینی عضو لژ فراماسونری جویندگان كمال بود و در تاریخ 12/11/1356 از لژ مذكور خارج شد.


منبع: نخست وزیران ایران، باقر عاقلی






نوع مطلب :
برچسب ها : امینی، نخست وزیر، پهلوی، معبر تاریخ،






 
   
// setTimeout(function () { // GetMihanBlogShowAds(); // }, 1000);